Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

Ένα χρόνο και κάτι μέρες μετά...

Πάμε για καμ μπακ μάλλον αγαπητό ποίμνιο.
Η πραγματική ζωή μπορεί να είναι αρκετά όμορφη, όμως μπορεί και να σε απομονώνει, ακόμα ακόμα και να σε ιδρυματοποιεί . Τα σόσιαλ μίντια έχουν πάρει το πάνω χέρι, αλλά εκεί δεν έχει πλάκα και με εκνευρίζει η παρακολούθηση. Θα μου πεις σιγά τη διαφορά, τι γουγλ, τι φατσόμπουκο. Ναι, οκ, μάλλον πρέπει κάποια στιγμή να μεταφερθεί ο ταπεινός αυτός ναός στο γουορντπρες...
Δεν ξέρω αν αυτός ο τόπος είχε ποτέ ιδιαίτερη επισκεψιμότητα, ή αν κανείς τον θυμάται, ή αν θα έχει επισκεψιμότητα στο μέλλον. Και δε με απασχολεί και πολύ.
Με ενδιαφέρει ότι αυτός είναι ο τρόπος που μου αρέσει για να επικοινωνώ σκέψεις και μουσικές.
Και μάλλον σε ατομικό επίπεδο μου έχει λείψει αρκετά αυτή η επικοινωνία.
Και επειδή στις αλλαγές, στις διαφορετικές φάσεις είναι που -κυρίως- κρατάμε "ημερολόγιο" νομίζω ότι αυτή είναι μία καλή στιγμή για μένα για να συνεχίσω από εκεί που έμεινα.
Αδιαφορείτε πλήρως θα μου πεις και θα έχεις δίκιο.
Οπότε πάρτε δωράκι και τα λέμε ξανά αργότερα.

Κομματάρα, από δισκάρα:
 


Και για να το κάνουμε και λίγο περισσότερο διαδραστικό (και να δικαιολογήσω την βαρεμάρα μου να βρω λινκ) όποιος/α έχει λινκ για φρι δαουνλόουντ το πετάει στα σχόλια. (κατεβάζετε ολόκληρο δίσκο/δισκογραφία άφοβα.)

Τσίαρς και την ευχή μου.