Και ξανά προς τη δόξα τραβά!

DIY ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

Το παρόν εγχείρημα είναι μία ακόμα απόπειρα προώθησης της DIY λογικής από άτομα που επιλέγουμε να συνδιαλεγόμαστε μεταξύ μας χωρίς ιεραρχία, που αντιλαμβανόμαστε την αυτοοργάνωση ως μέρος της ύπαρξής μας, που αποτελούμε κομμάτι του αναρχικού / αντιεξουσιαστικού χώρου. Συνδεόμαστε από τη θέληση για παραγωγή λόγου και πράξεων που εναντιώνονται  στην κυρίαρχη αντίληψη περί έκφρασης, δημιουργίας και ψυχαγωγίας· λόγου και πράξεων που δεν είναι προϊόν ασφυκτικών ιδεολογικών εμμονών ή αδιαμφισβήτητα κατεληγμένων πρακτικών.

Μοιραζόμαστε την αποστροφή προς τον κυρίαρχο πολιτισμό που αντιμετωπίζει τη δημιουργία και την ψυχαγωγία τόσο με επίπλαστα δίπολα, όσο και με αυστηρά διαχωρισμένους ρόλους: καλλιτέχνης – κοινό, επαγγελματίας – ερασιτέχνης, ειδικός – άσχετος. Μοιραζόμαστε την ανάγκη για έμπρακτη αποδόμηση των συμβόλων ενός πολιτισμού που βρίθει από μάνατζερς, χορηγούς, σεκιουριτάδες, “ανθρώπους της διανόησης”, καλλιτεχνίζουσες συμπεριφορές και σταριλίκια, ακόμη και ανθρώπους που εξαργυρώνουν την πολιτική τους απραξία (ενίοτε και συντηρητισμό) με μια εμφάνιση στη σκηνή.

Αναζητούμε τα κοινά σημεία των επιθυμιών και των αρνήσεών μας. Γιατί δεν διαπραγματευόμαστε με όρους την έκφραση και την ψυχαγωγία μας. Γιατί στη δική μας αντίληψη δε χωράει κανενός είδους μεσάζοντας. Γιατί επιλέγουμε οι πράξεις και η πολιτική μας δράση να παίρνουν θέση απέναντι και ενάντια στο lifestyle του θεάματος (εναλλακτικό ή μη). Γιατί η κοινωνική απελευθέρωση δεν μπορεί παρά να περάσει πάνω και από τις προσταγές του.

Στοχεύουμε στη δημιουργία εκείνων των χώρων που θα εδαφικοποιήσουν την ανάγκη μας για ελεύθερη έκφραση και θα αρνηθούν επιθετικά τη διαχείρισή της με όρους που την τυποποιούν και την ακρωτηριάζουν. Επιδιώκουμε την εύρεση των κατάλληλων υποδομών που, στο μέτρο των δυνατοτήτων τους, θα καλύψουν κινηματικές ανάγκες και ταυτόχρονα θα αποτελέσουν πεδίο ανάπτυξης νέων αγώνων. Ζητούμενο η συλλογική προώθηση της DIY λογικής να συνοδεύεται τόσο από την αλληλεγγύη, όσο και από τη ρήξη με το υπάρχον.

Για την εδώ-και-τώρα εφαρμογή του προτάγματος της απελευθερωμένης δημιουργίας. Εκεί όπου σκοπός και μέσο ταυτίζονται, μεταφέροντας στο σήμερα ό,τι επιδιώκουμε για το μέλλον. Αποκωδικοποιούμε τις αντιφάσεις μας σε μία προσπάθεια έμπρακτης υπέρβασής τους. Για τη δημιουργία σχέσεων αλληλεγγύης και συντροφικότητας χωρίς μικρές ή μεγάλες εξουσίες, ιδιοκτησίες, διαχωρισμούς και αποκλεισμούς. Για μία κοινή πορεία με όσους μοιραζόμαστε την επιθυμία να εκτεθούμε, δοκιμάζοντας τις ιδέες μας στην πράξη.

 αναρχικοί / αντιεξουσιαστές για την επαναπροώθηση της DIY λογικής

Κι εκεί που νόμιζες πως..., νάτα, να τρέχουμε, να γουστάρουμε και να γεμίζουμε τον τόπο αυτοδιαψεύσεις...καλύτερο δεν είναι από την παραίτηση?

Προσεχώς περισσότερα (μάλλον).

Ξέρω ότι έχει περάσει καιρός, αλλά δεν έχει ψαλμό...Υπομονή και παίζει τον επόμενο ψαλμό να σας τον πω αυτοπροσώπως.

 

Ήρθε.

Πρώτο και κύριο, Σάββατο 4 Φεβρουαρίου στις 12 στο Μοναστηράκι, έχει πορεία.

Έπειτα... επιτέλους Τρίτη και θα είμαι συνεπής στον ψαλμό της εβδομάδας!
Γκρουπάρα, που άδικα είναι γνωστή μόνο για αυτό το τραγούδι, καθώς και όλα τα υπόλοιπα είναι αξιολογότατα!
Τη δισκογραφία τους θα την βρείτε να την κατεβάσετε ΕΔΩ. Θα συνιστούσα το τόρρεντ, δεν ξέρω πόσο καλά δουλεύουν τα άλλα λίνκια. (και λινκ για download, μιλάμε ξεπέρασα τον εαυτό μου!)

Στα πολύ γρήγορα...

Λοιπόν αγαπημένο ποίμνιο έχω χαθεί το ξέρω, αλλά....

Εγκατέλειψα την αγαπημένη μητρόπολη και γύρισα στην επαρχία, τρέχω σαν τρελός με διάφορα και έχω ελάχιστο χρόνο αλλά και πρόσβαση στο ιντερνέτι.
Όμως είμαι καλά τολμώ να πω, για όσους ενδιαφέρονται, και το ίδιο ελπίζω και εύχομαι και για εσάς.

Εκατοντάδες πράγματα έχουν συμβεί βέβαια και για πολλά ήθελα να γράψω αλλά δεν... και ούτε καν υπόσχομαι ότι θα είμαι πολύ συνεπέστερος στη διαδικτυακή μου παρουσία στο άμεσο μέλλον.
Δυσκολεύομαι λίγο, την κατανόησή σας παρακαλώ.

Κατά τα λοιπά βρήκα λίγο χρόνο να γράψω και να θυμίσω πως την Τετάρτη έχει απεργία.
Να πάτε, πιθανότατα έως και σίγουρα έρχομαι μητρόπολη κι εγώ.
Άντε, γιατί πολύ πήγε αυτό το αστείο και είναι και αποτυχημένο, όχι τίποτα άλλο.

Και παρόλο που τόσο καιρό δεν έχω βάλει ψαλμό εβδομάδας, σας δίνω λινκ από το καινούριο ράδιο που στήσανε οι σύντροφοι στα Γιάννενα να ακούσετε πολλούς ψαλμούς: http://radio-i.org/

Όλα τελευταία στιγμή.

...και κάτι μέρες παραπάνω.
Λοιπόν, έχουμε και λέμε.

Σε κάτι ωρίτσες πορεία για τον Άρη:



Επίσης, ελεύθερη η Fee!
Το περιμέναμε, έγινε κιόλας, σούπερ το νέο.

Α, έχουμε και ψαλμό εβδομάδας.

Θα μπορούσαν διάφορα, αλλά βγάλανε οι Υπεραστικοί τραγούδι για τους μετανάστες απεργούς πείνας, οπότε ας βάλω αυτό των φίλων και συντρόφων... εξάλλου είμαστε ακόμα εν αναμονή.
Γιατί δε γίνονται έτσι οι νομιμοποιήσεις φιλαράκι, είναι κράτος εδώ, τι νομίζεις?
Τέλος πάντων, για να ισορροπήσω και τον ενδεχόμενο κυνισμό μου...

Ψιτ, μην ξεχνιόμαστε!

Αύριο να είσαι εκεί, για όλους τους λόγους του κόσμου.

(κλικ για μεγέθυνση)

Κι επειδή είναι Τρίτη κι έχουμε και τον ψαλμό...





...αλλά μου τη δίνουν οι ήρωες!
Οπότε...

Τσέκαρέ το.

Διαφορετικά τον πήγαινα τον ψαλμό, αλλά σόρρυ η λαοσύναξη προηγείται όπως και να το κάνουμε!
Σχετικά με το Πανελλαδικό κάλεσμα σε ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ:


Κι επειδή ίσως να μην κλικάρεις και να διαβάσεις, αύριο δηλώνεις συμμετοχή στη συνέλευση αν θες να πας, οπότε αν έχεις τη διάθεση και σου λείπει ο τρόπος, αύριο θα τον βρεις.

Και η αφίσα των συντρόφων από Δυτική Ελλάδα:


ΕΔΩ θα βρείτε και κείμενο για εξτρά ενημέρωση.

Άντε, φτιάξε σάκο και πάμε.

Και τραγουδάκι ε?
Χμμμ...



Τώρα βέβαια εγώ ήθελα να το βάλω στη διασκευάρα που έχουν κάνει οι venerea αλλά δεν το βρήκα σε βιδεο για να το στείλω και βαρέθηκα να φτιάξω εγώ βίδεο με το τραγούδι.
Πάντως αν θέλετε να το ακούσετε από venerea το πρώτο λίνκι που βγάζει ο γούγλης για κατέβασμα ΕΔΩ.
Ψάχτε το και λίγο παραπάνω με το λίνκι, μη σας πάρω στο λαιμό μου...

Καλό εσπερινό να έχουμε τέκνα.

Type O Negative - Christian Woman / Κερατέα

Η αλήθεια είναι πως είμαι εκτός κανονικών ρυθμών αγαπητό ποίμνιο...κι εκεί που προσπαθούσα να αποφασίσω τι να βάλω για ψαλμό αυτή την Τρίτη και τίποτα δε μου φαινότανε αρκετά πειστικό...σκέφτηκα να βάλω κάτι χριστιανικό, να είμαι και στο κλίμα των ημερών.
Ορίστε λοιπόν:



Βάζω την full version καθότι το κομματάκι τα σπάει και αλλάζει αρκετά όπως είναι αναμενόμενο...
Λίνκια για κατέβασμα δεν έχω κοιτάξει να βρω, θα δούμε...αν και όταν θα ενημερώσω.
(Έχω και ένα υπόλοιπο από τους die artze, δεν ξεχνιέμαι.)

Μία από τις σκέψεις μου ήταν να βάλω τα κάλαντα της Κερατέας, αλλά είμαι σίγουρος ότι τα έχεις ήδη ακούσει.
Οπότε για να μην ξεχνιόμαστε, και για να μη λέτε ότι τα λέω όλα τελευταία στιγμή, όσοι είστε ακόμα Αθήνα, ορίστε και μάζεμα.

(κλικ ιτ)

Τίποτα δεν τελείωσε.

Όλοι στην πορεία που καλούν τα πρωτοβάθμια σωματεία και όχι μόνο.

Σήμερα στις 5.30 στα Προπύλαια

Δεν περιμένουμε τους εργατοπατέρες πότε θα καλέσουν την επόμενη απεργία.
Λίγο της τελευταίας στιγμής η ενημέρωση, αλλά όποιος θέλει προλαβαίνει!

Τα λέμε κάτω...

Πορεία με βροχή, πορεία και με χιόνι...

Έγινε χτες το πρωί η πορεία, κι έγινε με χιόνι.
Εντάξει, γύρω στα 600 άτομα ήμασταν, αλλά δεδομένων των συνθηκών, καλά ήταν νομίζω.
Δυναμική υπήρχε, συνθήματα φωνάχτηκαν, κείμενα μοιράστηκαν, θετικός ο κόσμος που παρακολουθούσε.
Οι μπάτσοι ήταν στην ουρά μέχρι και την 3ης Σεπτεμβρίου όπου ήρθαν στα πλάγια, χαλαρά δεδομένων των καινούριων συνθηκών θα έλεγα, παλιότερα δε θα πλησίαζαν, αλλά...
Όμως τίποτα δεν τέλειωσε χτες, το ακριβώς αντίθετο, ήταν ένα ακόμη βήμα, κι έχουμε πολλά να κάνουμε ακόμα!


Όλα συνεχίζονται την Τετάρτη που ελπίζω να έχει καλύτερο καιρό για να έχει και πολύ περισσότερο κόσμο, χωρίς να πιστεύω πως μπορεί ο καιρός να είναι δικαιολογία για όποιον δεν κατεβαίνει στο δρόμο.

Γιατί την Τετάρτη έχει και απεργία και πορεία.
Γιατί έχει έρθει ο καιρός να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.
Γιατί έχει έρθει η ώρα να τελειώνουμε με αυτό τον κόσμο.
Γιατί μπορούμε.

Και αν όχι τώρα πότε, αν όχι εμείς ποιοι?

Όλοι στην πορεία της Τετάρτης!
Συγκέντρωση στο μουσείο.
Τετάρτη 15 δεκέμβρη.
11 π.μ.

Κοινωνική και Ταξική Αντεπίθεση.

Η παγκόσμια κυριαρχία, έχοντας σήμερα να αντιμετωπίσει μια συνολική συστημική κρίση, επιχειρεί τον εξίσου συνολικό και εξαιρετικά βίαιο μετασχηματισμό της κοινωνίας, επιδιώκοντας τον ολοκληρωτισμό, την καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης, την ένταση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, του κοινωνικού ελέγχου και της καταστολής. Η διατήρηση και η αύξηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας επιτάσσει τώρα την εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερων κομματιών της κοινωνίας. Ο ούτως η άλλως εκβιαστικός χαρακτήρας της μισθωτής εργασίας αποκαλύπτεται πια σε όλο του το μεγαλείο, με την πλήρη ελαστικοποίηση της εργασίας, τη μείωση των μισθών, την απελευθέρωση των απολύσεων, με την απειλή της ανεργίας. Παράλληλα, γίνεται όλο και πιο σαφές ότι εγκαθιδρύεται ένα μόνιμο καθεστώς έκτακτης ανάγκης, που οπλίζεται για να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε αντίσταση στους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς κράτους και κεφαλαίου.

Την ίδια στιγμή που η τρομοκρατία επιβάλλεται καθημερινά στους χώρους δουλειάς, την ίδια στιγμή που οι συνθήκες εκμετάλλευσης οξύνονται, τα ΜΜΕ αναλαμβάνουν πρόθυμα την υπεράσπιση των επιλογών των αφεντικών και τη συκοφάντηση των κοινωνικών αγώνων, προπαγανδίζοντας τον κυρίαρχο λόγο και προωθώντας την υποταγή, ενώ τα κόμματα και οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές προσπαθούν με κάθε τρόπο να χειραγωγήσουν την κοινωνική οργή και να επιβάλουν την κοινωνική ειρήνη, με εκκλήσεις περί «εθνικής ομοψυχίας και συστράτευσης απέναντι στην κρίση».

Η εξουσία επενδύει στο φόβο -με προφανή σκοπό τον αποπροσανατολισμό και την εκτόνωση της κοινωνικής οργής-, στοχοποιώντας τα πλέον ευάλωτα κοινωνικά κομμάτια. Ο ανταγωνισμός και η εξατομίκευση, ως δομικά στοιχεία του καπιταλισμού, εν μέσω της γενικευμένης κρίσης τείνουν να λάβουν το χαρακτήρα του ανοιχτού αλληλοσπαραγμού των καταπιεσμένων, του κοινωνικού κανιβαλισμού. Μέσα σ’ αυτή τη συνθήκη, οι μετανάστες και οι μετανάστριες που έφτασαν στο κέντρο της Αθήνας για να ξεφύγουν από την εξαθλίωση που τους επιφύλαξε η λεηλασία της καπιταλιστικής περιφέρειας γίνονται οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της κρίσης, με τα ΜΜΕ, το επίσημο κράτος και τις παρακρατικές φασιστικές συμμορίες να συντονίζονται σε μια ρητορική μίσους και εξόντωσης.

Απέναντι στον ολοκληρωτισμό που επιβάλλει η δημοκρατία, η μόνη πραγματική προοπτική αντίστασης είναι οι κοινοί, αδιαμεσολάβητοι αγώνες των καταπιεσμένων -ντόπιων και μεταναστών-, η αυτοοργάνωση και η συλλογικοποίηση παντού: στους χώρους εργασίας, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στις γειτονιές. Με τα σωματεία βάσης, τις συνελεύσεις γειτονιάς, τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αντίστασης, τις άγριες απεργίες και με όπλο μας την αλληλεγγύη, οφείλουμε στους εαυτούς μας να υπερβούμε το φόβο, την παθητικότητα και την εξατομίκευση και να θέσουμε τους όρους της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης, για την καταστροφή του κράτους, του καπιταλισμού και των ιεραρχικών δομών των κοινωνικών σχέσεων, που το μόνο που έχουν να υποσχεθούν είναι περισσότερη εκμετάλλευση και καταπίεση.

Για την κοινωνική επανάσταση. Για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας.

Συγκέντρωση - Πορεία

Σάββατο 11 Δεκεμβρίου

Πλατεία Μοναστηρακίου

11 π.μ.

(κλικ για μεγέθυνση)

Ραντεβού εκεί...

Πολυθεματική ανάρτηση.

Λοιπόν, πολλά τα θέματα αγαπητό ποίμνιο κι εγώ είχα εξαφανιστεί, οπότε τουρλουμπούκι ανάρτηση που θέλω πολλά να γράψω!


Κατ' αρχήν, χρόνια πολλά στα συντροφάκια που έκλεισαν ένα χρόνο, και παρά τα όποια ζητήματα η φάση προχωράει!
Σούπερ τα γενέθλια, μια χαρά οι κουβέντες, το live και το γλέντι την επόμενη.
Συνεχίζουμε...


Θέμα δεύτερο.
Το έγραψα, το γράφω και θα κουραστώ να το γράφω όπως φαίνεται, το αυγό έσπασε όπως φαίνεται και το φίδι κόβει βόλτες ανά την ελλάδα!
Κι αφού δεν εξαφανίζονται από μόνοι τους, ας ξαναδούμε το ρόλο μας στο έργο αυτό.


Θέμα τρίτο.
Άφησε τα όμορφα ποδαράκια σου να σε οδηγήσουν απόψε κατά τις 6 στα Προπύλαια.
Αλλιώς οδήγησέ τα εσύ!
Ξέρω ότι στο λέω τελευταία στιγμή, αλλά ελπίζω πως είτε το είχες ήδη μάθει, είτε δεν έχει σημασία ότι το μαθαίνεις τώρα!


Θέμα τέταρτο.
Κι επειδή δεν αρκεί να "κάνουν ότι θέλουν στο κρεβάτι τους", και σίγουρα υπάρχει κάτι που μπορούμε να εξερευνήσουμε όλοι, σχετικά με τα κατάλοιπα του σεξισμού μέσα μας...
Κι επειδή πιθανότατα δεν έχουμε στο μυαλό μας όλες τις εκφάνσεις της έμφυλης καταπίεσης και τις συνδέσεις του σεξισμού με το υπάρχον...
Κι επειδή είναι ενδιαφέρουσα προσπάθεια...
Κι επειδή πιστεύω πως θα περάσουμε καλά...
Έλα κι εσύ!
Το είπαν, κι άλλοι, στο λέω κι εγώ γιατί για κάποιο λόγο που αγνοώ δεν το βλέπω και στο ημερολόγιο του imc, οπότε τσέκαρέ το κι έλα σου λέω!


Θέμα πέμπτο και τελευταίο.
Είπα πως θα είναι Τρίτη η μέρα για τραγουδάκια, αλλά αγαπητό ποίμνιο αφενός τυχαίνουν και δυσκολίες, αφετέρου κάλιο αργά παρά ποτέ και δυσαρεστημένο δε θα σε αφήσω.
Ορίστε λοιπόν οι χάσμα, που κλείσανε και το Σάββατο τη βραδιά των γενεθλίων... και δίνουμε ραντεβού στις γειτονιές που σπέρνουν άγριους χορούς.

Αύριο.

Χωρίς λόγια, τα λέμε εκεί...