Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

Ποιό Πολυτεχνείο?

Πολλά σηκώνει να γράψει κανείς για το πολυτεχνείο, το νόημα της εξέγερσης, το νόημα της δημοκρατίας, το νόημα των αγώνων του τότε, την αισχρότητα της χούντας και της καταπίεσης...μπορώ κι εγώ, αλλά αφενός θα διαβάσεις πολλά και καλά, αφετέρου δε με ενδιαφέρει να γράψω κάτι τέτοιο, με το συμπάθιο κιόλας.
Όχι γιατί υποτιμώ τίποτα ή χλευάζω κάτι άλλο.
Ούτε γιατί ξεχνάω τους νεκρούς, μήτε γιατί αδιαφορώ για τους αγώνες και τις εξεγέρσεις, εννοείται!

Αλλά γιατί αγαπητό ποίμνιο, το έλεγε καλύτερα από όλα εκείνο το σύνθημα που κοσμούσε τους τοίχους το Δεκέμβρη του 2008:

FUCK MAY 68
FIGHT NOW!


Ωραία, η τότε χούντα, η εξόφθαλμη, μας τελείωσε, οι συμμετοχές εξαργυρώθηκαν, η ΑΣΤΙΚΗ δημοκρατία θριάμβευσε, και τώρα που το ολοκληρωτικό της πρόσωπο παρουσιάζεται ξεκάθαρα, τώρα που ζούμε ξανά και ξανά την κατοχή, τον εμφύλιο, τη χούντα, όλα μαζί, μπορούμε να φάμε σκατά και να χορτάσουμε.
Καλή μας όρεξη...

Κοινωνικό συμβόλαιο δεν υπάρχει, ποτέ δεν υπήρχε.

Ανταλλαγή ανοχής με προϊόντα, βόλεψη με αντίτιμο την απάθεια, οπορτουνισμός κι ατομισμός με αντίτιμο την κοινωνική συνοχή, την κοινωνία την ίδια, το μέλλον.
Αυτά "γιορτάζουμε", αυτά έκανε η δημοκρατία που φτιάξαμε, ανεχτήκαμε, ζήσαμε.

Καιρός να διαλέξουμε πλευρές, και οι πλευρές στην ουσία τους είναι μόνο δύο, μετά σφαζόμαστε και μεταξύ μας.

Γι' αυτό σου λέω, άσε το Πολυτεχνείο του '73, κι έλα στο ζόρι του τώρα.

...Δεν μας έμαθε και τόσα πολλά το αίμα του Νοέμβρη, δυστυχώς!

Μαζί με την ανάρτηση και ο ψαλμός της εβδομάδας.

Σε αυτό το τραγούδι, θεωρούσα πάντοτε, πως ο Άσιμος πέφτει λίγο σε αριστερίστικη θεματολογία -παρά το συγκλονιστικό του τραγουδιού- αλλά δυστυχώς το "...αν θα 'χουμε δουλειά για να 'χουμε να φάμε", σήμερα αποδεικνύεται πιο επίκαιρο και σωστό από ποτέ.

Άσχετα από τη γνώμη που έχουμε για τη δουλεια (και τον τόνο βάλτον όπου εσύ θες).

3 σχόλια:

πρκλς είπε...

Ακριβώς όπως τα λες!

Τσουχτρα είπε...

Πολλοί εξαργύρωσαν το Πολυτεχνείο με μια θεσούλα στο ρετιρέ της Δημοκρατίας. Αυτοί βρίσκουν πιο βολικά τα μνημόσυνα και την "ανταλλαγή ανοχής (και αντοχής θα προσθέσω) με προϊόντα".
Όμως το θέμα είμαστε εμείς.... που για την ώρα δεν βλέπω να διαθέτουμε ευαίσθητο στομάχι και μια χαρά τα χωνεύουμε.

Καλό βράδυ και την ευχή σας....

Papatragos είπε...

@πρκλς
Μάλλον έχεις διαλέξει πλευρά, γι'αυτό ;)

@Τσουχτρα
Ακριβώς αυτό, εμείς είμαστε το θέμα, που περισσότερο ή λιγότερο ο καθένας έχει συμβάλλει σε αυτό που ζούμε, με κάποιον τρόπο.

Αλλά όπως είπα, υπάρχει "εμείς και εμείς", καιρός να δούμε αυτούς με τα ευαίσθητα στομάχια να κάνουν κάτι άλλο από το να ξερνάνε σιωπηλά, είτε μέσα στους τοίχους των σπιτιών τους, είτε στις κάλπες της δημοκρατίας τους ή όπου αλλού.

Τέρμα πια με το χάιδεμα της καλής, άμοιρης, αγνής και καταπιεσμένης κοινωνίας.
Χωρίς φωτισμένες πρωτοπορίες, η απάντηση είναι εκεί έξω και η σιωπή είναι συνενοχή...

Την ευχή μου τέκνα και καλό βράδυ.
Ραντεβού στο δρόμο.